Roman Nikole Malovića „Lutajući Bokelj“, petnaest godina nakon objavljivanja prvog (2007), doživio je 11. izdanje.
Na zadnjoj korici najnovijeg izdanja Aleksandar Jerkov kaže: „Da osavremenimo lektiru, u nju treba da unesemo najbolje romane srpske književnosti 21. veka – kao što je to Lutajući Bokelj Nikole Malovića”.
Podsjetimo, još kao djelo u nastajanju, ovjenčan prestižnom nagradom „Borislav Pekić“, roman Nikole Malovića „Lutajući Bokelj” (Laguna, 2007, 2008, 2009, 2010, 2013, 2014, 2021) našao se u književnoj sezoni 2007/2008. u širim i užim izborima za nagrade: „Miloš Crnjanski”, NIN-ova nagrada, Vitalova (Zlatno sunce), „Branko Ćopić” i „Meša Selimović”. NIN-ov kritičar, Tihomir Brajović, govoreći o četiri najbolja romana u 2007. godini, nazvao je Lutajućeg Bokelja „najvećim književnim otkrićem godine”. Slijedi cijenjena nagrada „Laza Kostić”, nagrada banjalučkog Sajma knjiga, „Majstorsko pismo“ – nagrada za životno djelo, nagrada „Lazar Komarčić“ i Oktobarska nagrada grada Herceg Novog.
Čitalačka praksa pokazala je gdje nisu rijetki oni koji su po dva ili više puta pročitali popularnog „Bokelja“.
Roman „Lutajući Bokelj“ vodi čitaoca na putovanje u zvanično najljepši zaliv na svijetu. Prati pustolovine junaka Nika kroz 24 poglavlja, u kojima je toliko vrelo da i galebovi padaju s neba. More seksualnosti, grčke mitologije, ljubavi, hrišćanstva i antiglobalizma nalazi se u rečenicama punim strasti. Kod Malovića je sve u slikama, a kad napiše so – čitalac u ustima osjeti slan ukus.
Odisej je bio poznatiji po lutanjima od njegove druge prave suštine, da rodnu Itaku uopšte ne napušta. Malovićev roman svojevrsna je antiodiseja, kad i oneobičena enciklopedija Boke Kotorske. Ovaj roman pun je udica.
Upitan da prokomentariše disproporciju između njegovih medijskih pojavljivanja i tiraža, autor kaže:
– Lutajući Bokelj sad uveliko plovi sam za sebe. Oduvijek sam vjerovao u potenciju ovog teksta.
Srpska književnost „Lutajućim Bokeljom“ dobila je mediteranski roman kakav je odavno čekala.
